WHATSAPP Welcome to Edugrown – Your Learning Partner
← Back to Study Content
NCERT Solution

Ch-3 आत्मवत् सर्वभूतेषु यः पश्यति सः पण्डितः (Aatmavat Sarvabhuteshu Yah Pashyati Sah Pandita) Class 9th Sanskrit (Sharda) NCERT Solution

Class 9 · Sanskrit (Sharda) · Chapter-3: आत्मवत्सर्वभूतेषु यः पश्यति सः पण्डितः (Atmavatsarvabhuteshu yah pasyati sah panditah) · All Board · ENGLISH · 6 views

Ye material inke liye bhi hai: All Board BIHAR BOARD CBSE CHHATTISGARH BOARD JHARKHAND BOARD MP BOARD NIOS RAJASTHAN BOARD UP BOARD
🦚
तृतीयः पाठः  •  कक्षा ९  •  शारदा

आत्मवत् सर्वभूतेषु यः
पश्यति सः पण्डितः

नामदेवमहाराजस्य शिक्षाप्रदा कथा • सम्पूर्ण-समाधानम्

पाठ-परिचयः, कथा-सारः, श्लोक एवं भावार्थः

पाठ-सारः (Introduction)

भारतदेशः बहूनां ब्रह्मर्षीणां महात्मनां च भूमिः। तेषां चरित्रेषु भूतदया, समता, क्षमा, अहिंसा, करुणा, ॠजुता, बन्धुता च इत्यादीनि जीवनमूल्यानि प्राप्यन्ते। महाराष्ट्रस्य प्रसिद्धः महात्मा नामदेवमहाराजः स्वीयव्यवहारेण करुणायाः महान्तम् आदर्शम् उपस्थापितवान्। सः न केवलं ईश्वरस्य सङ्कीर्तनं कृतवान्, अपि तु सर्वेषु जीवेषु भगवन्तं दृष्टवान्। प्रस्तुते पाठे मातामही स्वपौत्रौ कपिलं माधवीं च नामदेवस्य एकां शिक्षाप्रदां कथां श्रावयति।

कथा-सारः (हिन्दी में)

कपिल और माधवी छुट्टियों में अपनी नानी (मातामही) के घर गए। खेलते समय उन्होंने एक कुत्ते (शुनक) को पत्थर मारकर भगा दिया और हँसने लगे। नानी ने यह देखकर उन्हें बुलाया और नामदेव महाराज की कथा सुनाई।

नामदेव हर दिन श्रद्धा से नैवेद्य (भोग) लेकर मंदिर जाते थे। उनके गुरु विसोबा ने सिखाया था कि ईश्वर केवल मंदिर में नहीं, बल्कि सभी प्राणियों में निवास करते हैं। एक दिन नामदेव ने प्रतिमा के सामने नैवेद्य रखकर आँखें बंद कर प्रार्थना की। आँखें खोलीं तो थाली से रोटी गायब थी — एक भूखा कुत्ता रोटी मुँह में लेकर भाग गया था।

नामदेव क्रोध से नहीं, बल्कि करुणा से कुत्ते के पीछे दौड़े — हाथ में लाठी या पत्थर नहीं, बल्कि घी का पात्र लेकर! वे सोच रहे थे कि सूखी रोटी खाने से कुत्ते के पेट में दर्द न हो, इसलिए कहते जा रहे थे — "हे देव! सूखी रोटी मत खाओ, घी भी ले लो।" तभी कुत्ता अदृश्य हो गया और उसके स्थान पर स्वयं भगवान पाण्डुरङ्ग प्रकट हुए और बोले — "नामदेव! तुम परीक्षा में उत्तीर्ण हुए।" यह सुनकर कपिल और माधवी को पश्चात्ताप हुआ और उन्होंने संकल्प लिया कि वे किसी भी प्राणी को कभी कष्ट नहीं देंगे।

नैवेद्यं गृह्यतां देव भक्तिं मे ह्यचलां कुरु।
ईप्सितं मे वरं देहि परत्र च परां गतिम्॥
शर्कराखण्डखाद्यानि दधिक्षीरघृतानि च।
आहारं भक्ष्यभोज्यं च नैवेद्यं प्रतिगृह्यताम्॥
अन्वयः— हे देव! नैवेद्यं गृह्यताम्। शर्कराखण्डखाद्यानि दधिक्षीरघृतानि च आहारं भक्ष्यभोज्यं च नैवेद्यं प्रतिगृह्यताम्। भक्तिं हि अचलां मे कुरु। ईप्सितं वरं मे देहि। परत्र च परां गतिं देहि।
भावार्थः (हिन्दी)— हे भगवन्! मेरे इस नैवेद्य को स्वीकार कीजिए। खाँड (शक्कर) से बने खाद्य, दही-दूध-घी तथा भक्ष्य-भोज्य पदार्थ — इस नैवेद्य को ग्रहण कीजिए। मेरी भक्ति को अचल/स्थिर बना दीजिए, मुझे मनचाहा वर दीजिए और परलोक में परम गति प्रदान कीजिए।
शब्दार्थाः (मुख्य शब्द)
शब्दःसंस्कृत अर्थहिन्दीEnglish
अनुधावितवान्पृष्ठतः अधावत्पीछे दौड़ाChased
अनुपालितवान्अनुसरणम् अकरोत्पालन कियाFollowed
अपहृत्यचोरयित्वाचुराकरHaving stolen
आविर्भूतवान्प्रत्यक्षीभूतःप्रकट हुएAppeared
ॠजुतासरलतासीधापनSimplicity
करुणयादययादया सेWith mercy
कायःदेहःशरीरBody
घृतम्हविःघीClarified butter
दण्डितवन्तौदण्डं दत्तवन्तौदण्ड दियाPunished
नैवेद्यम्देवाय समर्पयितुं निर्मितः पदार्थःभोगOffering to God
निकषासमीपेपासNear
निमील्यपिधायबंद करकेHaving closed
पाषाणखण्डम्शिलाखण्डम्पत्थर का टुकड़ाPiece of stone
पुण्यश्लोकःपुण्यः श्लोकः (चरितं) यस्य सःपवित्र चरित्रवालाVirtuous character
प्रसवित्रीजनयित्रीजन्म देने वालीOne who gives birth
ब्रह्मर्षीणाम्ब्रह्मज्ञानिनाम् ॠषीणाम्ब्रह्म को जानने वाले ॠषियों काOf seers of Brahman
बुभुक्षितःक्षुधार्तःभूखाHungry
भक्षितवान्खादितवान्खायाAte
मातुलःमातुः भ्रातामामाMaternal uncle
म्लानेकान्तिहीनेकुम्हलायाWithered
लगुडम्दण्डम्लाठीStick
शिक्षाप्रदाशिक्षां प्रददाति इतिसीख देने वालीWhich imparts education
सुहृत्सखामित्रFriend

पाण्डुरङ्गः — किञ्चित् परिचयः

पाण्डुरङ्गस्य एव विट्ठलः, विठोबा, पण्ढरीनाथः, विठुमाऊली च इत्यादीनि बहूनि नामानि सन्ति। महाराष्ट्रस्य सोलापुर-जनपदे चन्द्रभागानद्याः तीरे पण्ढरपुरम् इति प्रसिद्धं तीर्थक्षेत्रं वर्तते। वारकरी-सम्प्रदायस्य आराध्यं दैवतम् अस्ति पाण्डुरङ्गः।

अभ्यासाद् जायते सिद्धिः — समाधानम्

अधोलिखितानां प्रश्नानाम् उत्तराणि संस्कृतभाषया लिखत।
(क) मातामही कस्य कथां श्रावितवती?
उत्तरम्मातामही (महात्मनः) नामदेवमहाराजस्य कथां श्रावितवती।
(ख) नामदेवस्य गुरुः नामदेवं किम् अध्यापितवान्?
उत्तरम्नामदेवस्य गुरुः विसोबा तम् अध्यापितवान् यत् — "ईश्वरः न केवलं मन्दिरे भवति, अपि तु सर्वेषु भूतेषु तस्य निवासः भवति; अतः सर्वात्मकस्य ईश्वरस्य पूजनं कुरु" इति।
(ग) नामदेवः कया भावनया धावनं कृतवान्?
उत्तरम्नामदेवः करुणया (करुणाभावनया) धावनं कृतवान्।
(घ) बालकयोः मुखे किमर्थं म्लाने संजाते?
उत्तरम्शुनकं विनाकारणं पीडितवन्तौ इति अपराधभावनया बालकयोः मुखे म्लाने संजाते।
(ङ) कपिलः माधवी च कं सङ्कल्पं कृतवन्तौ?
उत्तरम्कपिलः माधवी च सङ्कल्पं कृतवन्तौ यत् — "वयं कायेन वाचा मनसा वा कस्यापि पीडां न जनयिष्यावः" इति।
(च) "तं दृष्ट्वा पाषाणखण्डं स्वीकृत्य मारयितुं धावितवन्तौ" इति वाक्ये 'तम्' इति सर्वनामशब्दः कस्य कृते प्रयुक्तः?
उत्तरम्'तम्' इति सर्वनामशब्दः शुनकस्य कृते प्रयुक्तः।
(छ) कपिलः माधवी च कुत्र गतवन्तौ?
उत्तरम्कपिलः माधवी च (अवकाशकाले) मातुलगृहं गतवन्तौ।
(ज) "मातामही तं प्रसङ्गं दृष्टवती, तौ आहूतवती च" इति वाक्ये 'तौ' इति शब्दः कस्यां विभक्तौ अस्ति?
उत्तरम्'तौ' इति शब्दः द्वितीयायां विभक्तौ (द्विवचने) अस्ति।
अधोलिखितानि वाक्यानि भूतकालेन परिवर्त्य पुनः लिखत।
वर्तमानकालः → क्तवतु-प्रत्ययान्त भूतकालः
(क) नैवेद्यं विग्रहस्य पुरतः स्थापयति। नैवेद्यं विग्रहस्य पुरतः स्थापितवान्
(ख) नेत्रे निमील्य प्रार्थनायाः आरम्भं करोति। नेत्रे निमील्य प्रार्थनायाः आरम्भं कृतवान्
(ग) गुरुः विसोबा तम् अध्यापयति। गुरुः विसोबा तम् अध्यापितवान्
(घ) अहं शृणोमि। अहं श्रुतवान् / श्रुतवती
(ङ) सत्पुरुषाः स्वकर्तृत्वेन जन्म सार्थकं कुर्वन्ति। सत्पुरुषाः स्वकर्तृत्वेन जन्म सार्थकं कृतवन्तः
(च) नामदेवः शुनकस्य पृष्ठे अनुधावति। नामदेवः शुनकस्य पृष्ठे अनुधावितवान्
अधोलिखितानि कथनानि कः / का — कं / कां च प्रति कथयति इति लिखत।
कथनम्कः / काकं / कां प्रति
यथा — हे देव! शुष्कां रोटिकां न खादतु…नामदेवःशुनकम्
(क) कथां श्रोतुम् इच्छतः वा?मातामहीकपिलं माधवीं च (उभौ)
(ख) अहं श्रुतवती यत् तस्य कीर्तने स्वयं देवः पाण्डुरङ्गः नृत्यं कृतवान् इति।माधवीमातामहीम्
(ग) किं देवेन सह अपि मित्रता सम्भवति?कपिलःमातामहीम्
(घ) अतः तस्य सर्वात्मकस्य ईश्वरस्य पूजनं कुरु।गुरुः विसोबानामदेवम्
(ङ) नैवेद्यं गृह्यतां देव भक्तिं मे ह्यचलां कुरु।नामदेवःदेवम् (पाण्डुरङ्गम्)
(च) धिक् शुनकम्।कपिलःमातामहीम्
(छ) नामदेवस्य कियत् दुःखं जातं स्यात् खलु?माधवीकपिलम् (भ्रातरम्)
(ज) किं घृतपात्रम् आधृत्य?उभौ (कपिलः माधवी च)मातामहीम्
(झ) अद्य अहं ज्ञातवान् यत् सर्वेषु ईश्वरः निवसति इति।कपिलःमातामहीम्
(ञ) उत्तीर्णः भवान् परीक्षाम्।पाण्डुरङ्गः (देवः)नामदेवम्
रेखाङ्कितपदानि आधृत्य प्रश्ननिर्माणं कुरुत।
रेखांकित पद के आधार पर उपयुक्त प्रश्नवाचक शब्द का प्रयोग
(क) देवः नामदेवं परितः भवति स्म। देवः कं परितः भवति स्म?
(ख) ईश्वरः सर्वेषु भूतेषु निवसति। ईश्वरः केषु निवसति?
(ग) शुनकः आगत्य मुखे रोटिकां धृत्वा धावितवान्। शुनकः आगत्य मुखे किं धृत्वा धावितवान्?
(घ) शुनकस्य स्थाने पाण्डुरङ्गः आविर्भूतवान्। शुनकस्य स्थाने कः आविर्भूतवान्?
(ङ) आत्मवत् सर्वभूतेषु यः पश्यति स पण्डितः आत्मवत् सर्वभूतेषु यः पश्यति सः कः?

नोट — रेखांकित पद PDF में जिस पर हैं, उसी के अनुसार प्रश्नवाचक शब्द चुना गया है। यदि किसी वाक्य में अलग पद रेखांकित हो तो उसी के अनुरूप 'कः/किम्/केषु' आदि बदल जाएगा।

घटनाक्रमानुसारं लिखत।
कथा की घटनाओं का सही क्रम
क्रमः
१. (च) नामदेवः मन्दिरं गतवान्।
२. (ग) नामदेवः नैवेद्यस्थालिकां विग्रहस्य पुरतः स्थापितवान्।
३. (क) नामदेवः मन्त्रम् उच्चार्य श्रद्धया प्रणम्य नेत्रे उद्घाटितवान्।
४. (घ) शुनकः शुष्करोटिकाम् अपहृत्य पलायितवान्।
५. (ख) नामदेवः घृतपात्रम् आधृत्य अनुधावितवान्।
६. (ङ) शुनकस्य स्थाने पाण्डुरङ्गः आविर्भूतवान्।

सही क्रम → च, ग, क, घ, ख, ङ

कोष्ठकेषु दत्तानां पदानाम् उचितां विभक्तिं योजयित्वा अनुच्छेदं पूरयत।
उपपदविभक्तिप्रयोगः (सह→तृ., विना→द्वि., प्रति/निकषा/परितः→द्वि., धिक्→द्वि.)

आगच्छन्तु, पायसं कुर्मः। क्षीरेण (क्षीर) सह तण्डुलाः पक्वाः। शर्कराम् (शर्करा) विना कथं शक्यते। शीघ्रमेव आपणं (आपण) प्रति गत्वा शर्कराम् आनयतु। आपणं (आपण) निकषा वाहनानि तिष्ठन्ति। शर्करा महानसे स्थापिता। शर्कराम् (शर्करा) परितः पिपीलिकाः आगताः। पिपीलिकाः अपनीय पायसे शर्करा योजिता। मधुरम् (मधुर) विना पायसं रुचिकरं न भवति। अधुना पायसं (पायस) परितः बालक-बालिकावृन्दं तिष्ठति। धिक् अन्यान् मधुरपदार्थान् (अन्ये मधुरपदार्थाः) इति एकः वदति, तत् (तत्) विना जीवनम् अपूर्णम् इति अपरः। पायसेन (पायस) सह एव भोजनं सरसम् इति अन्यः। तेषां वचनानि श्रुत्वा पायसं यच्छन्त्याः अम्बायाः मुखे मन्दहासः विलसति।

नोट — 'विना' के साथ द्वितीया/तृतीया/पञ्चमी तीनों ठीक हैं (जैसे शर्कराम्/शर्करया/शर्करायाः विना)। यहाँ सबसे प्रचलित द्वितीया रूप लिया गया है।

स्थूलाक्षरेण दत्तानां क्रियापदानां स्थाने उचितं क्तवतुप्रत्ययान्तरूपं योजयित्वा पुनः लिखत।
लङ्लकारः (अद्यतन भूत) → क्तवतु-प्रत्ययान्त रूप (कर्ता के लिंग-वचन अनुसार)

कञ्चित् ग्रामं निकषा एका नदी आसीत्। नदी सर्वदा स्वच्छजलम् अदत्तवती। जनाः तस्याः जलं पीत्वा सुखेन जीवितवन्तः। एकः कृषकः तेन जलेन सर्वदा कृषिम् कृतवान्। कालान्तरम् अन्ये कृषकाः अपि तेन जलेन क्षेत्रसेचनम् कृतवन्तः। महिलाः पर्वसमये नदीम् पूजितवत्यः। एकवारं कश्चित् परिवारः नद्यां मालिन्यानि क्षिप्तवान्। क्रमशः अन्ये अपि क्षिप्तवन्तः। तेन नदी मलिना भूतवती, मीनाः मृतवन्तः। स्त्रियः रोगैः पीडिताः भूतवत्यः। तदा एका शिक्षिता बालिका जलस्य महत्त्वं सर्वान् उक्तवती। सा नदीतीरम् आगत्य स्वयं वृक्षम् आरोपितवती। महिलाः अपि ततः प्रेरणां प्राप्य तस्याः साहाय्यम् कृतवत्यः। सर्वे ग्रामवासिनः मिलित्वा नदीम् शोधितवन्तः। पुनः नदी स्वच्छा जातवती निर्मलं जलं च अदत्तवती। ततः आरभ्य वर्षे एकवारं जनाः नदीम् पूजितवन्तः वृक्षरोपणं च कृतवन्तः

ध्यान दें — क्तवतु रूप कर्ता के लिंग-वचन के अनुसार बदलता है : पुं.ए.व. → कृतवान्, स्त्री.ए.व. → कृतवती, पुं.ब.व. → कृतवन्तः, स्त्री.ब.व. → कृतवत्यः।

एतेषां समस्तपदानि पाठात् चित्वा लिखत।
विग्रह → समस्तपदम्
यथा — महान् आत्मा, तेषाम् महात्मनाम्
(क) घृतस्य पात्रम्, तत् घृतपात्रम्
(ख) पाषाणस्य खण्डः, तम् पाषाणखण्डम्
(ग) प्रियः सुहृद् प्रियसुहृद् / प्रियसुहृत्
(घ) उदरे वेदना उदरवेदना
(ङ) स्वीयः व्यवहारः स्वीयव्यवहारः
(च) जीवनस्य मूल्यानि जीवनमूल्यानि
(छ) मातुलस्य गृहम्, तत् मातुलगृहम्
(ज) नरेषु रत्नानि इव, तेषाम् नररत्नानाम्
(झ) स्वीयं कर्तृत्वम्, तेन स्वीयकर्तृत्वेन
(ञ) अपराधस्य भावना, तया अपराधभावनया
(ट) गुरोः उपदेशः, तम् गुरूपदेशम्
(ठ) दिने दिने प्रतिदिनम्
(ड) राजा ॠषिः इव, तेषाम् राजर्षीणाम्

अत्र इदम् अवधेयम् — उपपदविभक्तयः (स्मरणीयम्)

समीपस्थं पदम् आश्रित्य जायमाना विभक्तिः उपपदविभक्तिः इति कथ्यते।

प्रति → द्वितीया विना → द्वितीया/तृतीया/पञ्चमी धिक् → द्वितीया निकषा → द्वितीया परितः → द्वितीया सह/साकं/सार्धं/समम् → तृतीया अलम् → तृतीया

क्तवतु-प्रत्ययान्त रूप (शीघ्र-स्मरणम्)

लिङ्गम्एकवचनम्द्विवचनम्बहुवचनम् (प्रथमा)
पुंलिङ्गेगतवान्गतवन्तौगतवन्तः
स्त्रीलिङ्गेगतवतीगतवत्यौगतवत्यः
नपुंसकलिङ्गेगतवत्गतवतीगतवन्ति
॥ इति तृतीयः पाठः समाप्तः ॥ आत्मवत् सर्वभूतेषु यः पश्यति सः पण्डितः  •  @edugrown

💬 Comments & Doubts

💭

Abhi tak koi comment nahi

Sabse pehle comment karne wale bano!

Apna comment likhein

Doubt ho ya suggestion — kuch bhi poochh sakte hain. Login zaroori nahi hai.

16 − 8 =

Ye sirf ye confirm karne ke liye hai ki aap robot nahi hain.

Comment publish hone se pehle admin check karta hai.

🔔 Email Updates Lein

Naya content aate hi email par pata chal jayega. Sirf wahi sections chunein jo chahiye.

🔒 Content copy nahi kar sakte